Sözlük Girdisi
ἀδυνάτῳ
güçsüze, imkansız olana
Kök
ἀδύνατος
Dilbilgisi
Sıfat, Yönelme/Bulunma/Araç (Dative) Hâli, Tekil, Eril/Nötr
Temel Anlam
Güçsüze, acize, imkansız olana.
Etimoloji
Ön ek ἀ- (olumsuzluk eki) ve δυνατός (güçlü, mümkün) sıfatının birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Güçsüz bir kişiye yapılan yardımı veya imkansız bir duruma yönelik eylemleri ifade ederken yönelme/araç hâlinde kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἀδυνατέω (gücü yetmemek), ἀδυναμία (güçsüzlük)