Sözlük Girdisi
ἀπέθανε
öldü / Öldü / Öldü;
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
ἀπέθανε
Kök
ἀποθνῄσκω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken, Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs
Temel Anlam
Öldü, vefat etti.
Etimoloji
ἀπό (pekiştirme/uzaklaşma edatı) ve θνῄσκω (ölmek) fiilinin birleşimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'mut' (ölmek) fiilinin karşılığı olarak soyağaçlarında, tarihi anlatılarda ve yasal metinlerde ölüm olayını belirtmek için çok sık kullanılır.
ἀπέθανε·
Kök
ἀποθνῄσκω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken, Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs (Sonda noktalı virgül/üst nokta noktalama işareti mevcuttur)
Temel Anlam
Öldü, vefat etti.
Etimoloji
ἀπό ve θνῄσκω fiilinin birleşimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, ölüm bildiren cümlelerin sonunda veya duraklama noktalarında yer alır.
ἀπέθανε
Kök
ἀποθνῄσκω
Dilbilgisi
Fiil, 2. Aorist, Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Sonundaki 'ν' hareketli/movable nu değildir).
Temel Anlam
Öldü.
Etimoloji
ἀπό (uzak, yoğunlaştırıcı önek) edatı ile θνῄσκω (ölmek) fiilinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Şecere kayıtlarında ve tarihsel anlatılarda kişilerin ölümünü bildiren standart ifadedir.
ἀπέθανε·
Kök
ἀποθνῄσκω
Dilbilgisi
Fiil, 2. Aorist, Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Noktalı virgül/üst nokta işaretiyle biten cümle içi duraklama formu).
Temel Anlam
Öldü (cümle ortası duraklama ile).
Etimoloji
ἀπό (uzak, yoğunlaştırıcı önek) edatı ile θνῄσκω (ölmek) fiilinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Anlatıda bir ölüm olayının ardından gelen açıklamayı bağlamak için noktalama işaretiyle kullanılır.