Sözlük Girdisi
Αὐτὸς
Kendisi, o / o, kendisi, aynı
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
Αὐτὸς
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Eril, Yalın Hâl (Nominative), Tekil
Temel Anlam
Kendisi, o (şahıs zamiri veya vurgu zamiri)
Etimoloji
Grekçe asıllı zamir; kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte Hint-Avrupa dil ailesine dayanır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hu' (הוּא) zamirinin karşılığıdır; sıklıkla Tanrı'nın kendisini vurgulamak için kullanılır.
αὐτὸς
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, eril, yalın, tekil (masculine nominative singular)
Temel Anlam
O (eril üçüncü şahıs zamiri); kendisi (vurgulu kullanım); aynı (önünde tanımlık varsa: ὁ αὐτός)
Etimoloji
αὐτός (kendi) zamirinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hû' (הוּא) üçüncü şahıs eril zamirinin karşılığı olarak Tanrı veya belirli şahıslar için sıklıkla kullanılır.
αὐτός
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, eril, yalın, tekil (masculine nominative singular) - akut aksanlı varyant
Temel Anlam
O (eril üçüncü şahıs zamiri); kendisi; aynı
Etimoloji
αὐτός (kendi) zamirinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle içindeki vurgu ve tonlama durumuna göre akut aksan alan standart eril yalın zamir kullanımı.
αὐτός·
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, eril, yalın, tekil (masculine nominative singular) - noktalı virgül/iki nokta üst üste işaretiyle biten form
Temel Anlam
O (eril üçüncü şahıs zamiri); kendisi (cümle içi duraklama işaretiyle)
Etimoloji
αὐτός (kendi) zamirinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi noktalama işareti barındıran standart eril yalın zamir kullanımı.