Sözlük Girdisi
αὐτου
onun, kendisinin / burada / onun, kendisinin / kendisinin, kendi
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
αὐτου
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Eril/Nötr, Genitif, Tekil (Aksansız veya hatalı yazım; normalde αὐτοῦ şeklindedir)
Temel Anlam
Onun, kendisine ait; (yer zarfı olarak αὐτοῦ ise) burada, orada
Etimoloji
αὐτός (kendi, o) zamirinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Üçüncü şahıs iyelik veya ilgi belirtmek amacıyla son derece yaygın kullanılır.
αὐτοῦ
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Kişi/İşaret Zamiri, Eril/Nötr - Tamlayan (Genitive) - Tekil
Temel Anlam
Onun, kendisinin; (yer zarfı olarak kullanıldığında) orada, aynı yerde
Etimoloji
αὐτός zamirinin tamlayan (genitive) hâlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice iyelik eklerinin (özellikle 3. tekil şahıs eril '-o' ekinin) çevirisinde son derece yaygındır.
αὐτοῦ·
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Kişi/İşaret Zamiri, Eril/Nötr - Tamlayan (Genitive) - Tekil (Sonda noktalı virgül/üst nokta işareti ile)
Temel Anlam
Onun, kendisinin (cümle sonu veya duraklama işaretiyle)
Etimoloji
αὐτός zamirinin tamlayan hâlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice iyelik eklerinin çevirisinde standart kullanım.
αὑτοῦ
Kök
ἑαυτοῦ
Dilbilgisi
Dönüşlü zamir (reflexive pronoun), 3. şahıs, eril/nötr, tekil, genitif (tamlayan) hâli. (ἑαυτοῦ kelimesinin büzülmüş/crassis formu olan αὑτοῦ, kaba nefes işaretiyle yazılmıştır).
Temel Anlam
Kendinin, kendisinin, kendi (eril veya nötr bir özneye atıfta bulunarak).
Etimoloji
ἕ (üçüncü şahıs zamiri kökü) ve αὐτός (kendi) kelimelerinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'şelo' (onun kendi) veya iyelik eklerinin karşılığı olarak sıklıkla kullanılır. Teolojik olarak Tanrı'nın kendi halkı veya kişinin kendi eylemleri bağlamında dönüşlülük vurgular.