Sözlük Girdisi
γεννητὸς
Doğmuş, doğan (insan)
Kök
γεννητός
Dilbilgisi
Sıfat, eril, yalın (nominative), tekil
Temel Anlam
Doğmuş olan, ölümlü, insan soyundan gelen
Etimoloji
γεννάω fiilinden türetilmiş sıfattır.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle 'kadından doğan' (γεννητὸς γυναικός) ifadesinde insanın zayıflığını ve ölümlülüğünü vurgulamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
γεννάω, γεννητός