Sözlük Girdisi
γῆ
yer, toprak, dünya, ülke / yer, toprak, ülke / yere, toprakta, ülkede
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
γῆ
Kök
γῆ
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yalın Hâli (Nominative) veya Seslenme Hâli (Vocative), Tekil
Temel Anlam
Yer, yeryüzü, toprak, kara parçası, ülke, vatan
Etimoloji
Miken Yunancasındaki 'ka-za' (ga-ya) formundan evrilmiştir. Klasik Yunancada γαῖα (gaia) olarak da geçer. Kökeni kesin olmamakla birlikte yerel bir Akdeniz substratına dayanıyor olabilir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da en sık geçen kelimelerden biridir. İbranice 'erets' (yer, dünya, ülke) ve 'adamah' (toprak, zemin) kelimelerini çevirmek için kullanılır. Teolojik olarak hem yaratılan yeryüzünü hem de Vaat Edilmiş Topraklar'ı (Eretz Yisrael) ifade eder.
γῆ·
Kök
γῆ
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yalın Hâli (Nominative) veya Seslenme Hâli (Vocative), Tekil (Noktalı virgül/soru işareti/duraklama işareti içeren form)
Temel Anlam
Yer, yeryüzü, toprak, kara parçası, ülke (cümle sonu veya duraklama öncesi vurgulu kullanım)
Etimoloji
Miken Yunancasındaki 'ka-za' (ga-ya) formundan evrilmiştir. Klasik Yunancada γαῖα (gaia) olarak da geçer.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'erets' veya 'adamah' kelimelerinin karşılığıdır. Metin içi noktalama işaretine bağlı olarak bir duraklamayı veya soru cümlesinin sonunu gösterir.
γῇ
Kök
γῆ
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Yere, toprakta, ülkede (konum, yön veya araç bildiren form)
Etimoloji
Miken Yunancasındaki 'ka-za' (ga-ya) formundan evrilmiştir. Klasik Yunancada γαῖα (gaia) olarak da geçer.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ba-arets' (ülkede/yerde) veya 'la-arets' (yere/ülkeye) ifadelerinin karşılığıdır. Özellikle 'ἐπὶ τῆς γῆς' (yeryüzünde) veya 'ἐν τῇ γῇ' (ülkede) kalıplarında yer bildirmek için kullanılır.
γῇ·
Kök
γῆ
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil (Duraklama/noktalama işaretli form)
Temel Anlam
Yere, toprakta, ülkede (cümle sonu veya duraklama öncesi vurgulu kullanım)
Etimoloji
Miken Yunancasındaki 'ka-za' (ga-ya) formundan evrilmiştir. Klasik Yunancada γαῖα (gaia) olarak da geçer.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ba-arets' veya 'la-arets' ifadelerinin karşılığıdır. Metin içi noktalama işaretine bağlı olarak bir duraklamayı veya soru cümlesinin sonunu gösterir.