Δεσπότην

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

δεσπότης

İsim, eril, tekil, belirtme hâli (accusative)

Efendi, mutlak hak sahibi, egemen güç, köle sahibi.

Grekçe *δεμ- (ev, hane) ve *ποτ- (güç, sahip, eş) köklerinin birleşiminden türemiştir (ev sahibi, efendi).

İbranice אָדוֹן (Adon) veya אֲדֹנָי (Adonay) kelimelerinin karşılığı olarak Tanrı'nın mutlak egemenliğini ve yetkisini vurgulamak için kullanılır.

δεσπότην

δεσπότης

İsim, eril, belirtme hâli, tekil (accusative singular)

Efendiyi, sahibi, mutlak egemeni (nesne olarak)

δεσπότης isminin accusative tekil çekimidir.

Genellikle Tanrı'yı mutlak otorite sahibi tek Efendi olarak tanıma ve O'na yönelme bağlamında nesne konumunda kullanılır.