Sözlük Girdisi
Δεσπότης
Efendi / Egemen / efendi, egemen, mutlak sahip
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
Δεσπότης
Kök
δεσπότης
Dilbilgisi
İsim, eril, tekil, yalın hâl (nominative)
Temel Anlam
Efendi, mutlak hükümdar, sahip, egemen.
Etimoloji
Grekçe *δεμ- (ev) ve *ποτ- (sahip) köklerinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya hitap ederken O'nun evren üzerindeki mutlak otoritesini ve sahipliğini ifade eden teolojik bir unvandır.
İlgili Kelimeler
δεσπόζω, δεσποτεία
δεσπότης
Kök
δεσπότης
Dilbilgisi
İsim, eril, yalın hâl, tekil (nominative singular)
Temel Anlam
Efendi, mutlak sahip, egemen, hükümdar, despot (klasik Yunancada sınırsız yetkiye sahip ev reisi veya tiran anlamındayken, Koine'de saygın bir egemenlik unvanıdır)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *dems-potis (evin efendisi) birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'Adon' veya 'Adonay' (Rab, Efendi) kelimelerinin karşılığı olarak, Tanrı'nın yaratılış üzerindeki mutlak mülkiyetini ve egemenliğini vurgulamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
δεσποτεία, δεσπόζω, συνδεσπότης