Sözlük Girdisi
διαγαγόντι
Geçirene, sevk edene
Kök
διάγω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril/Nötr, Tekil, Yönelme Hâli (Dative)
Temel Anlam
Geçirmiş olana, sevk etmiş olana, (hayat) sürmüş olana.
Etimoloji
διά (içinden) ve ἄγω (götürmek) birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın halkını çöllerden veya sulardan geçirmesi eylemine atıfta bulunan dative yapılarda görülür.
İlgili Kelimeler
διάγω, εἰσάγω