Sözlük Girdisi
διαπεπτωκότα
Boşa çıkmış olanı, yere düşmüş olanları
Kök
διαπίπτω
Dilbilgisi
Fiil, tamamlanmış zaman (perfect) etken ortaç (participle), belirtme hâli (accusative), eril, tekil VEYA yalın/belirtme hâli, nötr, çoğul
Temel Anlam
Yere düşmüş, boşa çıkmış, başarısız olmuş, yok olmuş
Etimoloji
διά (aracılığıyla, tamamen) ve πίπτω (düşmek) kelimelerinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Sözlerin boşa çıkması (gerçekleşmemesi) veya nesnelerin/insanların düşüp yok olması bağlamında kullanılır. İbranice 'nafal' (düşmek/boşa çıkmak) karşılığıdır.