Sözlük Girdisi
δούλῳ
köleye, kula, hizmetkara
Kök
δοῦλος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme/Bulunma/Vasıta Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Köleye, kula, hizmetkara.
Etimoloji
Kökeni kesin olmamakla birlikte, muhtemelen Hint-Avrupa dil ailesindeki bağlamak/esir etmek kökünden veya Sami dillerinden ödünçleme yoluyla gelmiştir. 'δέω' (bağlamak) fiiliyle ilişkili olduğu düşünülmektedir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ebed' (עֶבֶד) kelimesinin yönelme hâli karşılığıdır. Bir efendinin kölesine verdiği buyruklar veya Tanrı'nın kendi kuluna lütfetmesi bağlamlarında kullanılır.