Sözlük Girdisi
δυσσεβοῦς
Dinsizin, kötünün, saygısızın
Kök
δυσσεβής
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Dişil/Nötr, Tekil, Genitif (İlgi Hâli)
Temel Anlam
Dinsiz, saygısız, tanrısız (kimse veya şey).
Etimoloji
δυσ- (kötü) ve σέβομαι (saygı duymak) kökünden birleşik sıfat.
Septuaginta'da Kullanımı
Tekil olarak 'kötü/dinsiz adamın' (İbranice 'raša') mülkiyetini, niteliğini veya eyleminin kaynağını belirtmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
δυσσεβεῖς, δυσσέβεια