Sözlük Girdisi
ἐκοιμήθη
uyudu, vefat etti, öldü / Uyudu, uykuya daldı, (mecazi) vefat etti
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ἐκοιμήθη
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Edilgen Çatı (Anlamca Etken/Dönüşlü - Deponent işlevli), Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs
Temel Anlam
Uyudu, uykuya daldı; (mecazi olarak) vefat etti, öldü.
Etimoloji
Uyutmak anlamına gelen κοιμάω fiilinin edilgen biçimidir; kökeni κείμαι (yatmak) fiiliyle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle kralların ve ataların ölümlerini anlatırken 'atalarına kavuştu, uyudu' anlamında çok yaygın bir teolojik/öfemistik ifadedir.
İlgili Kelimeler
κοιμάω, κοίμησις, κοιμητήριον
ἐκοιμήθη·
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Edilgen Çatı (Anlamca Etken/Dönüşlü - Deponent işlevli), Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs (Noktalı virgül/ano teleia noktalama işaretiyle biten form)
Temel Anlam
Uyudu, uykuya daldı; (mecazi olarak) vefat etti, öldü.
Etimoloji
Uyutmak anlamına gelen κοιμάω fiilinin edilgen biçimidir; kökeni κείμαι (yatmak) fiiliyle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya cümle sonu işaretiyle birlikte, bir kişinin ölümünü veya uykuya dalışını bildiren standart Septuaginta kullanımı.
İlgili Kelimeler
κοιμάω, κοίμησις, κοιμητήριον
ἐκοιμήθῃ
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist, Edilgen (Anlamca Deponent/Orta), Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Dilek/İstek kipi olan ἐκοιμηθῇ ile karıştırılmamalıdır, buradaki alt-iota içeren biçim haber kipidir)
Temel Anlam
Uyudu, uykuya daldı; mecazi olarak: öldü, vefat etti.
Etimoloji
Keimai (yatmak, uzanmak) kökünden türetilen koimaō (uyutmak) fiilinden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir kişinin ölümünü saygılı ve teolojik bir dille (uykuya dalma) ifade etmek için çok sık kullanılır.
İlgili Kelimeler
κοίμησις, κοιμητήριον