Sözlük Girdisi
ἐξαγαγόντος
dışarı çıkaranın, dışarı çıkarmış olanın
Kök
ἐξάγω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist II), Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril/Nötr, Genitif (İlgi) Hâli, Tekil.
Temel Anlam
Dışarı çıkaranın, dışarı çıkarmış olanın.
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve ἄγω (götürmek) fiilinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın kurtarıcı eylemlerine aidiyet veya sebep belirtirken genitif yapıda kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἐξαγωγή, ἀπαγωγή