Sözlük Girdisi
ΕΠΙΚΑΛΕΣΑΙ
Yakarıda bulun, adını an, yardıma çağır / Yakarıda bulun, çağır, adını an
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ΕΠΙΚΑΛΕΣΑΙ
Kök
ἐπικαλέω
Dilbilgisi
Fiil. Aksansız büyük harf yazımı nedeniyle iki farklı gramer formuna açıktır: 1) Aorist, orta çatı, emir kipi, 2. tekil şahıs (ἐπικάλεσαι - 'yardıma çağır!'). 2) Aorist, etken çatı, mastar (ἐπικαλέσαι - 'yardıma çağırmak'). Bağlama göre en yaygın kullanımı 2. tekil şahıs orta çatı emir kipidir. Orta çatı burada deponent/yansımalı özellik gösterir; etken anlam taşır.
Temel Anlam
Yardıma çağırmak, adını anmak, yakarmak, adlandırmak.
Etimoloji
ἐπί (üzerine) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinin birleşiminden oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'yahuva'nın adını çağırmak' (qārā' bəšēm - קָרָא בְּשֵׁם) ifadesinin standart çevirisidir. Tanrı'ya dua etmek, O'nun ismini anarak ibadet etmek anlamında derin bir teolojik içeriğe sahiptir.
İlgili Kelimeler
παράκλητος (yardımcı, teselli edici), κλῆσις (çağrı)
ἐπικάλεσαι
Kök
ἐπικαλέω
Dilbilgisi
Fiil, aorist (belirsiz geçmiş zaman), orta çatı, emir kipi, 2. tekil şahıs veya aorist, etken çatı, mastar (infinitivus) formuyla sesteştir. Ancak bu form genellikle orta çatı emir kipi olarak işlev görür. Deponent değildir, ancak orta çatı kullanımı 'kendisi için çağırmak/yardıma çağırmak' anlamında etken bir ton taşır.
Temel Anlam
Yardıma çağırmak, adını anmak, yakarmak, hitap etmek, adlandırmak.
Etimoloji
ἐπί (üzerine, -e doğru) edatı ve καλέω (çağırmak, seslenmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'qara be-shem YHWH' (Rab'bin adını yakarmak/anmak) ifadesinin standart çevirisidir. Teolojik olarak Tanrı'ya dua ve ibadetle yönelmeyi ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐπίκλησις, παράκλητος, καλέω
ἐπικάλεσαί
Kök
ἐπικαλέω
Dilbilgisi
Fiil, aorist, orta çatı, emir kipi, 2. tekil şahıs. Kelimenin sonundaki çift aksan (enclitic etkisi veya vurgu kayması nedeniyle) metin içindeki ardışık kelimelerin tonlama ilişkisinden kaynaklanır.
Temel Anlam
Kendin için yardıma çağırmak, adını anarak dua etmek.
Etimoloji
ἐπί (üzerine) ve καλέω (çağırmak) kelimelerinin birleşimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Mezmurlar ve peygamberlik kitaplarında Tanrı'nın isminin zikredilmesi ve O'na sığınılması bağlamında sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἐπίκλησις, ἐπικαλέομαι