Sözlük Girdisi
ἐστάθη
durdu, dikildi, ayağa kalktı
Kök
ἵστημι
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist Passive), Edilgen Çatı (ancak geçişsiz/etken anlamda), Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs.
Temel Anlam
Durdu, ayağa kalktı, dikildi, durduruldu.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *stā- (durmak) kökünden gelir. Latince 'stare' ve İngilizce 'stand' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir kişinin veya nesnenin bir yerde durması, dikilmesi veya sabit kalması durumlarında çok yaygındır. İbranice 'ʿāmad' (durmak) fiilinin karşılığıdır.