Sözlük Girdisi
ἐσχάρα
ızgara, ocak, ateş yeri / ızgaraya, ızgarada
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
ἐσχάρα
Kök
ἐσχάρα
Dilbilgisi
İsim, Dişil (Feminine), Yalın Hâl (Nominative) veya Hitap Hâli (Vocative), Tekil (Singular).
Temel Anlam
Ocak, ızgara, ateş çukuru, kurban sunağının ızgarası.
Etimoloji
Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, muhtemelen Hint-Avrupa öncesi bir Akdeniz substrat dilinden Yunancaya geçmiştir. Ocak, ızgara veya şömine anlamına gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Mısır'dan Çıkış ve Çölde Sayım kitaplarında, Buluşma Çadırı'ndaki yakmalık sunu sunağının tunçtan yapılmış ızgarasını (İbranice 'mikhbār') ifade etmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἐσχαρεύς (ocakçı, fırıncı)
ἐσχάρᾳ
Kök
ἐσχάρα
Dilbilgisi
İsim, Dişil (Feminine), Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil (Singular).
Temel Anlam
Izgaraya, ocakta, ızgara ile.
Etimoloji
ἐσχάρα kelimesinin tekil dative çekimidir (iota subscriptum ile).
Septuaginta'da Kullanımı
Izgara üzerinde yapılan işlemleri veya sunağın ızgarasına yönelik eylemleri ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐσχαρεύς