Sözlük Girdisi
ἰδίαν
Kendi, kendine ait olanı
Kök
ἴδιος
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, -i Hâli (Accusative), Tekil
Temel Anlam
Kendi (dişil tekil nesneyi niteleyen form)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa *swe- (kendi) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Birinin kendi toprağı, kendi karısı veya kendi canı gibi dişil tekil isimleri nitelemede yaygındır.
İlgili Kelimeler
ἴδιος, ἰδιώτης