Sözlük Girdisi
ἰδίῳ
Kendi (şeyine/kişisine), kendine ait olana
Kök
ἴδιος
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Nötr, -e Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Kendi (eril/nötr tekil için) olana, kendine ait olana
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa *swe- (kendi) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Birinin kendi evine, kendi halkına veya kendi adına yapılan eylemlerde yönelme/dolaylı tümleç olarak kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἴδιος, ἰδιώτης