κενὴ

Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.

κενός

Sıfat, dişil, tekil, yalın/seslenme hâli (nominative/vocative), varis ton (grave accent)

Boş, temelsiz, anlamsız, geçersiz (dişil tekil)

Proto-Hint-Avrupa dilindeki *ken- (boş) kökünden türemiştir.

İbranice 'riqah' veya 'hebel' kelimelerinin karşılığı olarak dişil soyut kavramları (örn. ümit, inanç, çaba) nitelemek için kullanılır.

κενή

κενός

Sıfat, dişil, tekil, yalın/seslenme hâli (nominative/vocative), oksiton (acute accent)

Boş, temelsiz, anlamsız, geçersiz (dişil tekil)

Proto-Hint-Avrupa dilindeki *ken- (boş) kökünden türemiştir.

Septuaginta'da bilgeliğin karşıtı olan boş felsefeleri veya sahte ilahların niteliğini belirtmek için kullanılır.

κενός

Sıfat, dişil, tekil, yönelme/kalma/vasıta hâli (dative), iota subscriptum ile yazılmış, perispomenon (circumflex accent)

Boş, beyhude (dişil tekil yönelme/kalma hâli)

Proto-Hint-Avrupa dilindeki *ken- (boş) kökünden türemiştir.

Genellikle soyut dişil isimlerle (örn. ümide, çabaya) dative yapıda birleşerek 'boş bir şekilde' veya 'boş bir şeye' anlamı katar.

κενόω, κενότης