Sözlük Girdisi
κεφαλὴ
baş, kafa, önder / baş, kafa / başa, kafaya, başla
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
κεφαλὴ
Kök
κεφαλή
Dilbilgisi
İsim, yalın hâl, tekil, dişil (gravis aksanlı form)
Temel Anlam
Baş, kafa, lider, kaynak, tepe
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa *ghebhel- kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Hem fiziksel başı hem de mecazi olarak otorite figürünü (koca, kral, Tanrı) veya bir şeyin başlangıç noktasını/köşesini ifade eder.
κεφαλή
Kök
κεφαλή
Dilbilgisi
İsim, yalın hâl, tekil, dişil (akut aksanlı form)
Temel Anlam
Baş, kafa, lider, kaynak
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümledeki özne konumunda 'baş' veya 'lider' anlamında standart teolojik ve kültürel kullanımı temsil eder.
κεφαλῇ
Kök
κεφαλή
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yönelme/Kalma (Dative), Tekil
Temel Anlam
Başa, kafaya, baş ile, başta
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden gelmektedir; baş, tepe anlamındaki köklerle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir şeyin başın üzerine konulması (örn. kutsama veya lanet dualarında) veya başla yapılan eylemleri ifade etmek için dative kullanılır.