Sözlük Girdisi
κοιμήθητι
uyu, yat
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist Edilgen Çatı, Emir Kipi (Imperative), 2. Tekil Şahıs. Edilgen biçimli fakat geçişsiz/etken anlamlıdır.
Temel Anlam
Uyu, yat, uykuya dal.
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *ḱey- (yatmak, yerleşmek) kökünden gelir. Keimenos (yatan) ve koite (yatak) kelimeleriyle akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Birine yatmasını veya uyumasını buyururken ya da cinsel birliktelik amacıyla 'birlikte yat' derken kullanılır.
İlgili Kelimeler
κοίμησις, κοιμητήριον