Sözlük Girdisi
κοινὴν
ortak, genel, kirli (dişil)
Kök
κοινός
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, belirtme (akuzatif) hâli, tekil
Temel Anlam
Ortak, genel; dinsel olarak kirli/murdar (dişil nesne için)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *kom- kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Şeriat dışı veya herkesin kullanımına açık, kutsal olmayan dişil bir kavramı/nesneyi niteler.
İlgili Kelimeler
κοινός, κοινόω