Sözlük Girdisi
κύνα
köpek, köpeği
Kök
κύων
Dilbilgisi
İsim, ortak (eril/dişil), belirtme (accusative) hâli, tekil
Temel Anlam
Köpek, köpeği.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *ḱwṓn (köpek) kelimesinden gelir (İngilizce 'hound' ve Latince 'canis' ile akrabadır).
Septuaginta'da Kullanımı
Antik Yakın Doğu kültüründe köpekler genellikle sokaklarda başıboş gezen, pislik yiyen aşağılık hayvanlar olarak görüldüğünden, mecazi olarak değersiz, sadakatsiz veya düşman kişileri tanımlamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
κυνάριον, κυνικός