Sözlük Girdisi
ΚΥΡΙΕ
Ya Rab, Efendim / Ya Rab, Ey Efendim / Ya Rab
Septuaginta metninde bu kelimenin 8 farklı yazımı bulundu.
ΚΥΡΙΕ
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vocative) Hâli, Tekil
Temel Anlam
Efendim!, Ya Rab!, Ey Efendi!
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki, otorite) kelimesinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Dualarda ve hitaplarda Tanrı'ya (Yahveh) veya saygı duyulan kişilere yöneltilen doğrudan seslenme biçimidir. İbranice 'Adonai' (אֲדֹנָי) hitabının karşılığıdır.
Κύριε
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tekil, Vokatif (Seslenme Hâli)
Temel Anlam
Ey Efendi, ey Rab
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya doğrudan hitap ederken, dualarda ve yakarışlarda kullanılan saygı ve tapınma ifadesidir.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης
Κύριε
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vokatif), Tekil
Temel Anlam
Efendi, Rab, Ey Efendim, Ey Rab
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki, egemenlik) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'Adonay' veya Tanrı'nın kutsal ismi 'YHVH' (Yahveh) yerine seslenme durumunda kullanılan teolojik hitap şeklidir.
İlgili Kelimeler
κυριακός (Rab'be ait), κυριεύω (egemen olmak)
Κύριε·
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vokatif), Tekil (noktalı virgül/üst nokta işaretiyle biten form)
Temel Anlam
Efendi, Rab (hitap)
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Dua veya hitap cümlelerinin sonunda ya da duraklama noktalarında Tanrı'ya seslenişi ifade eder.
İlgili Kelimeler
κυριότης (egemenlik)
Κύριέ
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vokatif), Tekil (çift aksanlı/enklitik etkili form)
Temel Anlam
Ey Efendim, Ey Rab
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kendinden sonra gelen vurgusuz (enklitik) bir kelime nedeniyle çift aksan almış seslenme (vokatif) formudur.
İlgili Kelimeler
κυριακός (Rab'be ait)
κύριε
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vocative) Hâli, Tekil
Temel Anlam
Efendi, sahip, egemen, bey; saygı ifadesi olarak 'efendim'
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki, egemenlik) kökünden türemiştir. Hint-Avrupa dil ailesindeki *kewh₁- (şişmek, güçlü olmak) köküyle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da İbranice 'Adonai' (Efendim) ve özellikle Tanrı'nın kutsal ismi olan 'YHWH' (Yahveh) yerine kullanılan en yaygın hitap formudur. Tanrı'ya doğrudan yakarışlarda sıklıkla bu seslenme hâli kullanılır.
İlgili Kelimeler
κυριακός, κυριεύω, κυριότης
κύριε·
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vocative) Hâli, Tekil (Sonunda noktalı virgül [grekçe soru işareti veya noktalı virgül] noktalama işareti bulunmaktadır)
Temel Anlam
Efendi, sahip, egemen; hitap olarak 'efendim' veya 'ya Rab'
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya soru cümlelerinin sonunda Tanrı'ya ya da bir otoriteye hitap ederken kullanılır. İbranice 'Adonai' veya 'YHWH' karşılığıdır.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης
κύριέ
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Seslenme (Vocative) Hâli, Tekil (Çift aksanlı: ardındaki kelimeden dolayı vurgu kayması yaşamıştır)
Temel Anlam
Efendim, ya Rab
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kendisine ait bir zamir veya vurgulu kelime takip ettiğinde (örneğin 'κύριέ μου' - Efendim benim) tonlama gereği çift aksan alan seslenme formu.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης