Sözlük Girdisi
Κυρίῳ
Rab'be, Efendi'ye / Rab'be / Rab'be, efendiye, sahibe / Rab'be, efendiye
Septuaginta metninde bu kelimenin 6 farklı yazımı bulundu.
Κυρίῳ
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Efendi'ye, Rab'be
Etimoloji
κῦρος (güç, otorite) kelimesinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya sunulan dualarda, adaklarda veya O'na yönelik eylemlerde yönelme/dolaylı tümleç olarak kullanılır.
İlgili Kelimeler
κύριος, κυριεύω
Κυρίῳ·
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme Hâli (Dative), Tekil (Noktalı virgül işaretli form)
Temel Anlam
Efendi'ye, Rab'be
Etimoloji
κῦρος kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonu veya duraklama işaretiyle birlikte Rab'be yönelme bildiren teolojik kullanım.
İlgili Kelimeler
κύριος, κυριότης
Κυρίῳ
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tekil, Datif (Yönelme/Kalma Hâli)
Temel Anlam
Efendiye, sahibe, rabbe
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki, egemenlik) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice Tetragrammaton (YHWH) veya 'Adonai' kelimelerinin datif hâldeki karşılığıdır; Rab'be sunulan ibadet, dua veya adak bağlamlarında sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης
Κυρίῳ·
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tekil, Datif (Yönelme/Kalma Hâli)
Temel Anlam
Efendiye, sahibe, rabbe (noktalı virgül/üst nokta işaretiyle biten form)
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki, egemenlik) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice Tetragrammaton (YHWH) veya 'Adonai' kelimelerinin datif karşılığıdır.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης
κυρίῳ
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Efendiye, sahibe, Rab'be
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da en sık geçen formlardan biridir; İbranice 'Yahveh' (YHVH) veya 'Adonai' karşılığı olarak 'Rab'be' anlamında teolojik bir vurgu taşır.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης
κυρίῳ·
Kök
κύριος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil (Sonda noktalı virgül/üst nokta işaretiyle)
Temel Anlam
Efendiye, sahibe, Rab'be
Etimoloji
κῦρος (güç, yetki) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya cümle sonu işaretiyle birlikte, İbranice YHVH veya Adonai karşılığı 'Rab'be' anlamında kullanılır.
İlgili Kelimeler
κυριεύω, κυριότης