Sözlük Girdisi
μάντεις
kahinler, falcılar / kahinleri, falcıları
Kök
μάντις
Dilbilgisi
isim, eril/dişil, yalın (nominative) veya belirtme (accusative) hâli, çoğul
Temel Anlam
Kahin, bilici, gelecekten haber veren kimse
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *men- (düşünmek, zihinsel coşku duymak) kökünden gelir; 'mania' (çılgınlık, esrime) ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Genellikle sahte peygamberleri, putperest kahinleri ve Musa'nın yasasınca yasaklanmış olan falcıları tanımlamak için olumsuz anlamda kullanılır.
İlgili Kelimeler
μαντεύομαι, μαντεία