Sözlük Girdisi
μεγάλη
büyük, yüce / büyük, ulu, yüce / büyük, ulu / büyük bir şeyle, büyük bir şeye
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
μεγάλη
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, yalın, tekil, dişil.
Temel Anlam
Büyük, ulu, yüce, şiddetli (dişil isimleri niteler).
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *meg- (büyük) kökünden türemiştir. Latince 'magnus' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın gücünü, sesini, öfkesini veya büyük şehirleri (örn. Ninova) nitelemek için sıklıkla kullanılır.
μεγάλη
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, yalın/hitap/araçsal hâl, tekil (feminine, nominative/vocative, singular)
Temel Anlam
Büyük, ulu, geniş, önemli, şiddetli, yüksek sesli
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *meǵh₂- (büyük) kökünden türemiştir. Latince 'magnus' ve Sanskritçe 'mahant' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'gādôl' (גָּדוֹל) kelimesinin karşılığı olarak Tanrı'nın büyüklüğünü, gücünü veya büyük olayları/felaketleri nitelemek için sıklıkla kullanılır.
İlgili Kelimeler
μεγάλη·
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, yalın/hitap/araçsal hâl, tekil (noktalı virgül/ano teleia noktalama işareti ile biten form)
Temel Anlam
Büyük, ulu, geniş, önemli, şiddetli (cümle içi duraklama veya açıklama öncesi)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *meǵh₂- (büyük) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'gādôl' karşılığıdır; metin içi vurgu veya duraklama noktalarında yer alır.
μεγάλῃ
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, yönelme/kalma/araçsal hâl, tekil (feminine, dative, singular)
Temel Anlam
Büyük bir şeye, büyük bir şeyle (dişil yönelme/araçsal)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *meǵh₂- (büyük) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle 'büyük bir sesle' (φωνῇ μεγάλῃ) veya 'büyük bir güçle' (δυνάμει μεγάλῃ) kalıplarında araçsal (instrumental) olarak çok sık kullanılır.
İlgili Kelimeler
μεγάλῃ·
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, yönelme/kalma/araçsal hâl, tekil (noktalı virgül/ano teleia noktalama işareti ile biten form)
Temel Anlam
Büyük bir şeyle (cümle içi duraklama veya açıklama öncesi)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *meǵh₂- (büyük) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice dişil yönelme/araçsal yapıların karşılığıdır.