Sözlük Girdisi
μῆτερ
anne!, ey anne!
Kök
μήτηρ
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Seslenme Hâli (Vocative), Tekil
Temel Anlam
Anne, ana
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli '*méh₂tēr' (anne) kelimesinden gelir. Neredeyse tüm Hint-Avrupa dillerinde ortak olan temel akrabalık terimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'em' (anne) kelimesinin karşılığıdır. Hitap formudur. Hem biyolojik anneye hitapta hem de mecazi olarak (örneğin bir şehre veya ulusa hitap ederken) kullanılır.
İlgili Kelimeler
μητρικός (anneye ait), μητρόπολις (ana kent)