Sözlük Girdisi

ὀνόματος

İsmin, adın / isminin, adının

Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.

ὀνόματος

ὄνομα

İsim, tamlayan hal (genitive), tekil, nötr

İsmin, adın

Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₁nómn̥ kelimesinden gelir.

Tanrı'nın isminin (YHVH) kutsallığı, O'nun ismiyle çağırmak veya O'nun ismi uğruna eylemde bulunmak gibi yoğun teolojik bağlamlarda sıkça kullanılır.

ὄνομα, ὀνομάζω

ὀνόματος

ὄνομα

İsim, Nötr, Tekil, Genitif (İlgi Hâli)

İsim, ad, şöhret, ün, unvan, şahsiyet

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *h₁nómn̥ kökünden gelir. Klasik Yunanca ὄνομα (isim, ad) sözcüğünden türemiştir.

İbranice 'šem' (שֵׁם) kelimesinin karşılığıdır. Septuaginta'da Tanrı'nın ismi (Yahve/Rab) O'nun varlığını, gücünü ve karakterini temsil eder. 'İsmiyle çağırmak' veya 'ismini anmak' ibadet ve tapınma bağlamında sıkça kullanılır.

ὀνομάζω, ὀνομαστός, ἀνώνυμος

ὀνόματος·

ὄνομα

İsim, Nötr, Tekil, Genitif (İlgi Hâli) [Noktalı virgül noktalama işaretiyle sonlanmıştır]

İsim, ad, şöhret, ün, unvan, şahsiyet

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *h₁nómn̥ kökünden gelir. Klasik Yunanca ὄνομα (isim, ad) sözcüğünden türemiştir.

İbranice 'šem' (שֵׁם) kelimesinin karşılığıdır. Tanrı'nın adını, yetkisini ve şanını ifade eden teolojik bağlamlarda sıkça kullanılır.

ὀνομάζω, ὀνομαστός, εὐώνυμος

ὀνόματός

ὄνομα

İsim, Nötr, Tekil, Genitif (İlgi Hâli) [Sonraki kelimenin vurgusu nedeniyle çift vurgu almıştır]

İsim, ad, şöhret, ün, unvan, şahsiyet

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *h₁nómn̥ kökünden gelir. Klasik Yunanca ὄνομα (isim, ad) sözcüğünden türemiştir.

İbranice 'šem' (שֵׁם) kelimesinin karşılığıdır. Tanrı'nın adını, yetkisini ve şanını ifade eden teolojik bağlamlarda sıkça kullanılır.

ὀνομάζω, ὀνομαστός, συνώνυμος

← Sözlükte ara