Sözlük Girdisi

ὀστοῦν

kemik, kemiği

ὀστέον

İsim, nötr, tekil, yalın (nominatif) veya belirtme (akuzatif) hâli (büzülmüş/contracted form)

Kemik

Hint-Avrupa kökenli *h₂ost- (kemik) kökünden gelir. Latince 'os' ve Sanskritçe 'asthi' ile akrabadır.

İbranice 'etsem' (kemik) kelimesinin karşılığıdır. Hem fiziksel kemikleri hem de soy, akrabalık veya insanın öz varlığını (örn. 'kemiklerim sızlıyor') mecazi olarak ifade eder.

ὀστέινος, ὀστεολογία

← Sözlükte ara