Sözlük Girdisi
πλανώμενος
yoldan sapan, aldanan, avare gezen
Kök
πλανάω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Orta/Edilgen Çatı, Ortaç (Participle), Eril, Tekil, Yalın Hâl (Nominative).
Temel Anlam
Yoldan sapan, avare dolaşan, aldanan (eril kişi).
Etimoloji
πλάνη (sapma, gezinme, hata) isminden türetilmiştir. Hint-Avrupa dil ailesindeki *pela- (düzlük, yayılmak, dolaşmak) köküyle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Doğru yoldan sapan, günah içinde kaybolan veya fiziksel olarak çölde dolanan tekil bir kişiyi niteler.
İlgili Kelimeler
πλανάω, πλάνος