πληγὴ

Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.

Kök

πληγή

Dilbilgisi

İsim, dişil, tekil, yalın hâl (nominative)

Temel Anlam

Darbe, vuruş, yara, bela, felaket, veba

Etimoloji

πλήσσω (vurmak) fiilinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'makkah' veya 'nega' karşılığı olarak hem fiziksel yarayı hem de Tanrı'nın gönderdiği salgın hastalık ve belaları ifade eder.

İlgili Kelimeler

πλήσσω, πληγή

πληγή

Kök

πληγή

Dilbilgisi

İsim, dişil, tekil, yalın hâl (nominative) [Oksitona vurgulu]

Temel Anlam

Darbe, yara, bela, salgın hastalık

Etimoloji

πλήσσω fiilinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Teolojik olarak Tanrı'nın günaha karşı verdiği cezaları ve salgınları (veba vb.) tanımlar.

İlgili Kelimeler

πληγή, πλήσσω

πληγῇ

Kök

πληγή

Dilbilgisi

İsim, dişil, tekil, -e/-de/-ile hâli (dative)

Temel Anlam

Darbe ile, yara ile, bela ile

Etimoloji

πλήσσω fiilinden türetilen dişil isim πληγή'nin tekil dative formudur (iota subscriptum içerir).

Septuaginta'da Kullanımı

Belirli bir darbe veya bela vasıtasıyla gerçekleşen eylemleri tarif etmek için kullanılır.

İlgili Kelimeler

πληγή, πλήσσω

πληγῇ·

Kök

πληγή

Dilbilgisi

İsim, dişil, tekil, -e/-de/-ile hâli (dative) [Noktalı virgül/soru işareti veya duraklama işareti içeren form]

Temel Anlam

Darbe ile, yara ile, bela ile (cümle sonu veya duraklama)

Etimoloji

πλήσσω fiilinden türetilen dişil isim πληγή'nin tekil dative formudur.

Septuaginta'da Kullanımı

Metin içi noktalama işareti barındıran dative kullanımıdır.

İlgili Kelimeler

πληγή, πλήσσω

← Sözlükte ara