Sözlük Girdisi
πλημμέλειαν
suçu, günahı, ihlali
Kök
πλημμέλεια
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Akuzatif (Belirtme Hâli), Tekil
Temel Anlam
Hata, kusur, günah, dinsel veya yasal bir kuralı ihlal etme, suç (belirtme hâli).
Etimoloji
πλημμελής (uyumsuz, hatalı) sıfatından türetilmiştir. Bu sıfat da πλήν (başka, hariç) ve μέλος (şarkı, melodi, ritim) kelimelerinin birleşiminden oluşur.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir suçun bağışlanması, itiraf edilmesi veya suç sunusunun sunulması eylemlerinin nesnesi olarak sıklıkla akuzatif formda kullanılır.
İlgili Kelimeler
πλημμελέω, πλημμέλημα