ποιμένες

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ποιμήν

İsim, yalın/seslenme hâli (nominative/vocative), çoğul, eril

Çobanlar, güdücüler, liderler

Hint-Avrupa dil ailesindeki *peh₂- (korumak, beslemek) kökünden türemiştir.

Özellikle peygamberlik kitaplarında (örn. Yeremya, Hezekiel) halkı yanlış yönlendiren kötü liderleri veya sadık çobanları tanımlar.

ποιμαίνω, ποίμνη, ποιμενικός

ποιμένες·

ποιμήν

İsim, yalın/seslenme hâli (nominative/vocative), çoğul, eril (sonunda noktalı virgül [grekçe soru işareti veya noktalı virgül] işareti vardır)

Çobanlar, güdücüler, liderler (duraklama/soru işareti içeren cümle sonu formu)

Hint-Avrupa dil ailesindeki *peh₂- (korumak, beslemek) kökünden türemiştir.

Metin içi noktalama işaretli kullanımdır; teolojik veya anlamsal olarak 'ποιμένες' ile aynıdır.

ποιμαίνω, ποίμνη, ποιμενικός