Sözlük Girdisi
πολλὴ
büyük, çok, yoğun (dişil) / büyük (bir kavramla/kavrama), çok, yoğun
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
πολλὴ
Kök
πολύς
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil
Temel Anlam
Çok, büyük, yoğun (dişil bir kavramı niteler; örn. sevinç, lütuf, kalabalık)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *pelu- (bol, çok) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'rabbah' (רַבָּה) sıfatının karşılığı olarak dişil soyut kavramları (örn. merhamet, bilgelik) nitelemede sıkça kullanılır.
πολλή
Kök
πολύς
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Tiz aksanlı varyasyon)
Temel Anlam
Çok, büyük, yoğun (dişil bir kavramı niteler)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *pelu- (bol, çok) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonlarında veya vurgulu konumlarda tiz aksan alan dişil tekil yalın hâl.
πολλή·
Kök
πολύς
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Noktalı virgül/soru işareti noktalama işaretli form)
Temel Anlam
Çok, büyük, yoğun (dişil bir kavramı niteler; cümle sonu veya duraklama belirtir)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *pelu- (bol, çok) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, metin içi duraklama veya soru işareti içeren cümle sonlarında yer alır.
πολλῇ
Kök
πολύς
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Yönelme/Kalma/Vasıta Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Çok, büyük, yoğun (dişil bir kavrama/kavramla)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *pelu- (bol, çok) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Dişil tekil dative durumundaki isimleri (örn. 'büyük bir güçle', 'büyük bir sevinçle') niteleyen standart form.