Sözlük Girdisi
προσεκύνει
tapınıyordu, secde ediyordu, önünde yere kapanıyordu
Kök
προσκυνέω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zamanın Hikayesi (Imperfect), Etken Çatı, Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs.
Temel Anlam
Secde etmek, tapınmak, önünde yere kapanmak, derin saygı göstermek.
Etimoloji
πρός (yönelme edatı) ve κυνέω (öpmek) kelimelerinden türetilmiştir. Antik dönemde saygı göstermek amacıyla eli öpüp yüze götürme veya yere kapanma ritüelinden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya ibadet etme, tapınma veya krallara/meleklere derin saygı göstermek amacıyla yere kapanma eylemini (İbranice 'şahah' [חוה] fiilini) karşılar.
İlgili Kelimeler
προσκύνησις, προσκυνητής