Sözlük Girdisi
προσεκύνησε
tapındı, secde etti, yere kapandı
Kök
προσκυνέω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Etken Çatı, Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs (sonundaki 'ν' hareketli nû [movable nu] değildir, ünsüzle başlayan kelimelerden önce gelir).
Temel Anlam
Secde etti, tapındı, önünde yere kapandı.
Etimoloji
πρός (yönelme edatı) ve κυνέω (öpmek) kelimelerinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bireysel tapınma ve saygı sahnelerinde (örn. İbrahim'in konukları önünde yere kapanması) sıkça geçer.
İlgili Kelimeler
προσκυνητής