Sözlük Girdisi
ρῖνα
burnu, burun deliğini / burnu
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
ρῖνα
Kök
ῥίς
Dilbilgisi
İsim, dişil, belirtme hâli (accusative), tekil
Temel Anlam
Burun, burun deliği; mecazi olarak öfke veya sezgi organı
Etimoloji
Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, burun deliklerinden nefes alıp vermeyle ilgili yansımalı bir kökten gelebilir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'af' (burun/öfke) kelimesinin çevirisinde kullanılır. Bazen Tanrı'nın öfkesini tasvir eden antropomorfik ifadelerde yer alır.
İlgili Kelimeler
ῥινόκερως
ῥῖνά
Kök
ῥίς
Dilbilgisi
İsim, dişil, belirtme hâli, tekil (accusative singular feminine). Son hecedeki akut aksan, ardıl kelimenin vurgu etkisinden kaynaklanır.
Temel Anlam
Burun, burun deliği
Etimoloji
Antik Yunanca ῥίς (burun) kelimesinden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle öfke (İbranicede öfke burunla/nefesle ilişkilendirilir) veya koku alma duyusu bağlamında kullanılır.