Sözlük Girdisi
ΣΑΡΑ
Sara / Sara'ya
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
ΣΑΡΑ
Kök
Σάρρα
Dilbilgisi
Özel isim, dişil, tekil, yalın/yönelme/belirtme/seslenme hâli (İbranice kökenli olduğu için Yunancada genellikle çekimsiz/bükünsüz bir isim olarak kullanılır, ancak bağlama göre farklı hâlleri temsil edebilir).
Temel Anlam
Sara (İbrahim'in karısı olan peygamber/ata figürü).
Etimoloji
İbranice שָׂרָה (Sarah) isminden gelir; 'prenses' veya 'soylu kadın' anlamına gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tekvin (Yaratılış) kitabında İbrahim'in eşi Saray'ın (Σαρα) adının Tanrı tarafından Sara (Σαρρα) olarak değiştirilmesiyle sıkça geçer. Ahit tarihinin kurucu annelerinden biridir.
Σαρὰ
Kök
Σαρά
Dilbilgisi
Özel isim, dişil, çekimsiz/bükümsüz form
Temel Anlam
Sara (İbrahim'in karısı)
Etimoloji
İbranice שָׂרָה (Sarah - prenses, soylu kadın) isminin Grekçe harf çevirisidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tekvin (Yaratılış) kitabında ve sonraki metinlerde İbrahim'in eşi Sara'yı belirtmek için kullanılır.
Σάρα
Kök
Σάρα
Dilbilgisi
Özel isim, dişil, tekil, yalın/yönelme/belirtme/seslenme hâli (İbranice kökenli bükünsüz form veya Yunanca bükümlü formun yalın/seslenme hâli)
Temel Anlam
Sara (İbrahim'in karısı veya Tobit kitabındaki Sara).
Etimoloji
İbranice שָׂרָה (Sara - 'prenses, soylu kadın') isminden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Yaratılış ve Tobit kitaplarında sıklıkla geçen kadın kahramanın adı.
İlgili Kelimeler
Σάρᾳ
Kök
Σάρα
Dilbilgisi
Özel isim, dişil, tekil, yönelme/kalma/vasıta hâli (dative)
Temel Anlam
Sara'ya.
Etimoloji
İbranice שָׂרָה (Sara) isminin tek 'r' ile bükülmüş yönelme hâli formu.
Septuaginta'da Kullanımı
Sara'ya yönelik eylemleri ifade eden dative yapısı.