Sözlük Girdisi
στένων
inleyerek, inleyen
Kök
στενάζω
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, etken çatı, ortaç (participle), eril, yalın hâl, tekil
Temel Anlam
İnleyen, ah eden, sızlanan
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *sten- (gürlemek, inlemek) kökünden gelir. Klasik Yunanca στένω fiili ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Kederli, ezilmiş veya tövbe eden bireyin içsel durumunu tasvir etmek için kullanılır.