Sözlük Girdisi

ΥΙΟΣ

oğul / oğul, erkek çocuk / oğul, erkek evlat, soyundan gelen / oğul, oğlu

Septuaginta metninde bu kelimenin 6 farklı yazımı bulundu.

ΥΙΟΣ

υἱός

İsim, Eril, Yalın (Nominative), Tekil (Aksansız büyük harf formu)

Oğul, erkek evlat, soyundan gelen kimse

Grekçe 'oğul' anlamına gelen temel sözcük.

İbranice 'Ben' (בֵּן) kelimesinin karşılığıdır. Teolojik olarak Tanrı'nın Oğlu veya vaat edilen soy anlamlarında kritik öneme sahiptir.

υἱοί, υἱοῦ

Υἱὸς

υἱός

İsim, eril, yalın (nominative) hâli, tekil.

Oğul, erkek çocuk, soyundan gelen kimse.

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *suHyus (oğul) kökünden gelir.

İbranice 'ben' kelimesinin karşılığıdır. Mesihsel unvanlarda (örn. İnsanoğlu, Tanrı'nın Oğlu) ve soy kütüklerinde temel kelimedir.

υἱότης, υἱοθεσία

υἰὸς

υἱός

İsim, Eril, Yalın, Tekil (Not: Kelime üzerinde nefes işareti yanlışlıkla iota üzerinde gösterilmiştir, doğrusu υἱός şeklindedir)

Oğul, erkek evlat; soyundan gelen kimse, torun; mecazi olarak bir grubun, bir niteliğin veya bir yerin üyesi/parçası olan kimse

Hint-Avrupa dil ailesinden *suHyus (oğul) kökünden gelir. Sanskritçe sūnú, Gotça sunus ve İngilizce son ile akrabadır.

İbranice 'ben' (בֵּן) kelimesinin karşılığıdır. Sadece biyolojik oğul değil, 'İsrailoğulları' (υἱοὶ Ισραηλ) ifadesinde olduğu gibi soy ve aidiyet belirtmek için çok sık kullanılır.

υἱοθεσία (evlat edinme), υἱοποιέω (evlat edinmek)

υἱὸς

υἱός

İsim, Eril, Yalın (Nominative), Tekil (Cümle içinde kendisinden sonra kelime geldiği için ağır aksan [grave] almıştır)

Oğul, erkek evlat

Hint-Avrupa dil ailesinden *suHyus (oğul) kökünden gelir. Sanskritçe sūnú, Gotça sunus ve İngilizce son ile akrabadır.

İbranice 'ben' (בֵּן) kelimesinin özne konumundaki karşılığıdır.

υἱοθεσία, υἱοποιέω

υἱός

υἱός

İsim, Eril, Yalın (Nominative), Tekil (Tiz aksan [acute] ile yazılmıştır, kelime tek başına veya cümle sonunda olduğunda bu biçimi alır)

Oğul, erkek evlat

Hint-Avrupa dil ailesinden *suHyus (oğul) kökünden gelir. Sanskritçe sūnú, Gotça sunus ve İngilizce son ile akrabadır.

İbranice 'ben' (בֵּן) kelimesinin özne konumundaki karşılığıdır. Teolojik olarak Tanrı'nın halkıyla veya kralıyla olan ilişkisini tanımlarken de kullanılır.

υἱοθεσία, υἱοποιέω

υἱός·

υἱός

İsim, Eril, Yalın (Nominative), Tekil (Noktalı virgül [grekçe üst nokta] işaretiyle biten cümle sonu veya duraklama formu)

Oğul, erkek evlat

Hint-Avrupa dil ailesinden *suHyus (oğul) kökünden gelir. Sanskritçe sūnú, Gotça sunus ve İngilizce son ile akrabadır.

Cümle sonunda veya duraklamada yer alan özne konumundaki İbranice 'ben' (בֵּן) karşılığıdır.

υἱοθεσία, υἱοποιέω

← Sözlükte ara