Sözlük Girdisi
ΦΩΝῌ
sesle, ses ile / Ses / Nida / ses, nida, feryat / ses, nida / sese, sesle / sesle, sese
Septuaginta metninde bu kelimenin 6 farklı yazımı bulundu.
ΦΩΝῌ
Kök
φωνή
Dilbilgisi
İsim, dişil, yönelme/bulunma/vasıta (dative) hâli, tekil (iota subscript ile yazılmıştır).
Temel Anlam
Sesle, ses aracılığıyla, nida ile.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *bha- (konuşmak) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'qol' (ses) kelimesinin dative kullanımıdır. Genellikle 'yüksek sesle' (φωνῇ μεγάλῃ) haykırmak veya Tanrı'nın sesine kulak vermek bağlamında vasıta bildirir.
İlgili Kelimeler
φωνέω, σύμφωνος
Φωνὴ
Kök
φωνή
Dilbilgisi
İsim, dişil, yalın (nominative) hâli, tekil
Temel Anlam
Ses, seda, nida, dile getirme
Etimoloji
Klasik Yunanca φημί (söylemek, konuşmak) fiiliyle akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'qol' (קוֹל) kelimesinin karşılığı olarak Tanrı'nın sesini, insan sesini veya doğadaki gürlemeleri ifade eder.
İlgili Kelimeler
φωνέω, φώνημα
φωνὴ
Kök
φωνή
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (gravis aksanlı)
Temel Anlam
Ses, seda, feryat, dil, nida, ötüş
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *bʰeh₂- (konuşmak, söylemek) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın sesi (φωνὴ Κυρίου) tamlamasında özne olarak çok sık geçer. Vahiy, buyruk veya doğa olaylarını (gök gürültüsü) temsil eder.
İlgili Kelimeler
φωνέω, φωνητικός
φωνή
Kök
φωνή
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (akut aksanlı)
Temel Anlam
Ses, seda, feryat, dil, nida
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *bʰeh₂- (konuşmak, söylemek) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle başında veya vurgulu durumlarda özne olarak kullanılan temel form.
İlgili Kelimeler
φωνή, φωνέω
φωνῇ
Kök
φωνή
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Datif (Yönelme/Bulunma/Araç Hâli), Tekil
Temel Anlam
Sese, sesle, ses vasıtasıyla, dilde
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *bʰeh₂- (konuşmak) kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle 'büyük bir sesle' (φωνῇ μεγάλῃ) kalıbında, yüksek sesle haykırma veya dua etme durumlarında araç (instrumental) datifi olarak çok sık geçer.
İlgili Kelimeler
φωνή, φωνέω
φωνῇ·
Kök
φωνή
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Datif (Yönelme/Bulunma/Araç Hâli), Tekil (Noktalı virgül/üst nokta işareti ile biten form)
Temel Anlam
Sese, sesle, ses vasıtasıyla
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *bʰeh₂- kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya soru işareti öncesinde yer alan standart datif kullanımıdır.
İlgili Kelimeler
φωνή, φωνέω