Sözlük Girdisi
ἀγαθοῦ
iyinin, iyiliğin
Kök
ἀγαθός
Dilbilgisi
Sıfat, eril/nötr, tamlayan hâli (genitive), tekil
Temel Anlam
İyinin, iyi olanın, iyiliğin
Etimoloji
Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, Hint-Avrupa dillerinde 'uygun, iyi' anlamındaki köklerle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İyiliğin kaynağını veya bir şeyin iyi niteliğini belirtmek için tamlayan durumunda kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἀγαθότης, ἀγαθύνω