Sözlük Girdisi
αἰσχύνθητι
utan, utanç duy
Kök
αἰσχύνω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Edilgen Çatı (Anlamca Dönüşlü/Etken), Emir Kipi, 2. Tekil Şahıs. Biçimsel edilgenliğe rağmen anlamca dönüşlü/etkendir.
Temel Anlam
Utan, utanç duy, rezil ol.
Etimoloji
αἶσχος kökünden türeyen fiilin aorist edilgen gövdesinden tekil emir formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Bireysel çağrılarda veya kişileştirilmiş şehirlere/uluslara (örneğin Babil veya Siyon) yönelik peygamberlik hitaplarında kullanılır.