Sözlük Girdisi
ἄκρον
uç, sınır, zirve
Kök
ἄκρος
Dilbilgisi
Sıfat/İsim, nötr, yalın/belirtme/seslenme hâli, tekil (veya eril, -i hâli [accusative], tekil)
Temel Anlam
Uç, sınır, en dış nokta, zirve
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *ak- (keskin, uç, sivri) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Gökyüzünün bir ucundan diğer ucuna (İbranice 'ktseh') veya yerin sınırlarını ifade etmek için sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἄκρος, ἀκρόπολις