Sözlük Girdisi
ἀλεύρου
unun, undan
Kök
ἄλευρον
Dilbilgisi
İsim, Tamlayan Hâli (Genitive), Nötr (Neuter), Tekil (Singular)
Temel Anlam
Un, buğday unu, öğütülmüş tahıl unu.
Etimoloji
Antik Yunanca ἀλέω (öğütmek) fiilinden türetilmiştir. Un, öğütülmüş tahıl anlamına gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'kemah' (un) kelimesinin karşılığı olarak sunular, ekmek yapımı ve kıtlık hikayelerinde (örn. Sareptalı dul kadının unu) sıkça geçer.