Sözlük Girdisi
ἀναιδεῖ
utanmaza, küstaha, arsıza
Kök
ἀναιδής
Dilbilgisi
Sıfat, yönelme hâli (dative), tekil, eril/dişil/nötr.
Temel Anlam
Yüzsüz, utanmaz, küstah, arsız.
Etimoloji
Olumsuzluk eki ἀ- (alfa privativum) ve αἰδώς (saygı, utanç, haya) kelimesinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Genellikle Tanrı'ya veya yasalara karşı saygısızlık ve küstahlık gösteren kişileri tanımlamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἀναίδεια, αἰδώς