Sözlük Girdisi
αὐτάρκη
kendi kendine yeten, kanaatkar, yeterli
Kök
αὐτάρκης
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Dişil - Belirtme (Accusative) - Tekil VEYA Nötr - Yalın/Belirtme (Nominative/Accusative) - Çoğul
Temel Anlam
Kendi kendine yeten, kanaatkar, elindekiyle yetinen, yeterli
Etimoloji
αὐτός (kendi) ve ἀρκέω (yetmek, kafi gelmek) kelimelerinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bilgelik edebiyatında (örneğin Süleyman'ın Özdeyişleri veya Sirak) kişinin kendi durumundan memnun olmasını ve Tanrı'ya güvenmesini ifade eden ahlaki bir erdem olarak geçer.
İlgili Kelimeler
αὐτάρκεια, ἀρκέω