Sözlük Girdisi
βεβηλωμένην
kirletilmiş olanı, kutsallığı bozulmuş olanı
Kök
βεβηλόω
Dilbilgisi
Fiil, Tamamlanmış Zaman (Perfect), Edilgen Çatı, Ortaç (Participle), Dişil, Belirtme Hâli (Accusative), Tekil
Temel Anlam
Kirletilmiş olan, kutsallığı bozulmuş durumda olan (dişil bir isim için)
Etimoloji
βεβηλόω fiilinin perfect edilgen gövdesinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle dişil isimlerle (örneğin 'toprak' - γῆ veya 'miras' - κληρονομία) birlikte kullanılarak kalıcı bir kirlenmişlik durumunu vurgular.
İlgili Kelimeler
βεβηλόω, βέβηλος